Ośrodek leczenia uzależnień, odtrucie i odwyk - terapia uzależnień

Serwis Strony



piekne tereny
  
nasz ośrodek
  
pokoje
  
jadalnia
  
pokoje pensjonariuszy
  
łazienki
  
gebinet leczenia odwykowego
  
aktywny odwyk


  • NZOZ "Terapia-24" Ośrodek
  • Psychoterapii
  • 84-104 Jastrzębia Góra
  • ul. Nasza 2
  • tel. 58 523 84 73

  • oraz

  • Oddział w Kościerzynie
  • ul. Wyspiańskiego 18a
  • 83-400 Kościerzyna

  • tel. 512 327 617
  • tel. 517 867 728
  • fax 58 684 91 53

Oferta

Terapia w naszym Ośrodku obejmuje uzależnienia od:





Patologiczny hazard



Większość ludzi uznaje grę za zabawę, jednak z reguły dążą do tego by wygrywać. Przeważnie wyznaczają sobie określony limit pieniędzy, które można poświęcić na grę lub wyznacza sobie pewien okres czasu, po którym odchodzi od gry, bez znaczenia czy kończy ją jako wygraną czy też przegraną. Osoby grające rzadko określają pewien poziom możliwości przegrania pewnej kwoty i wciągają ją w koszty zabawy. Innymi przesłankami kierują się ludzie, dla których granie stało się czymś więcej niż tylko formą zabawy, a zaczęło nabierać cech uzależnienia- hazardu. Z definicji hazard oznacza "zagrażające przedsięwzięcie ; narażanie się na niebezpieczeństwo; gra o pieniądze lub też inne dobra, w której znacznż lub przeważającą rolę odgrywa przypadek". W języku francuskim słowo hasard znaczy przypadek, traf, ryzyko natomiast arabskie słowo az-zahr znaczy tyle co kostka do gry lub gra w kości.

W języku polskim słowo hazard oznacza "ryzykowne przedsięwzięcie, którego wynik zależy wyłącznie od przypadku", "ryzyko w grze" lub jako "narażanie się na niebezpieczeństwo, ryzykowanie". Uzależnienie od hazardu występuje wówczas gdy jego uprawianie doprowadza do powstawania wielorakich problemów życiowych, zaś człowiek dotknięty nim, mimo tych kłopotów nie zaprzestaje grania. Patologiczny hazard (hazard przymusowy) został włączony do Dziesiątej Rewizji Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10) w rozdziale piątym - "Zaburzenia Psychiczne i zaburzenia zachowania", w podrozdziale - "Zaburzenia nawyków i popędów". Rozumiemy to jako cykliczne działanie bez określonej, rozsądnej motywacji, nie poddające się kontroli i przeważnie szkodzą zarówno korzyściom pacjenta oraz innym ludziom. Określa się je jako działania powiązane z popędem do działania. Nie są znane powody ich powstania. Tym co pcha pacjenta do grania jest potrzeba doznawania silnego napięcia, które towarzyszy mu podczas gry. Poczucie mocy wzrasta wraz z wygraną, a także popycha do podjęcia dalszej gry. Przegrana doprowadza do osłabienia szacunku do własnej osoby i minimalizuje poczucie kontroli oraz wywołuje chęć odrobienia straty. To z kolei stymuluje do szukania możliwości odzyskania komfortu psychicznego w następnych grach. Absurdalne jest to, że większość uzależnionych od hazardu więcej satysfakcji czerpie z przegranej niż z wygranej, ponieważ w takiej sytuacji maja powód do kolejnej gry, aby się odegrać, a co za tym idzie umożliwia odczuwanie dalszych stanów napięcia. W konsekwencji gracz, niezależnie od stanu swojego portfela nie potrafi przerwać gry, bez względu na jej skutki. Czas od momentu rozpoczęcia grania do utraty poczucia kontroli nad nim jest niejednorodny. Mogą to być miesiące ale także lata. Do najbardziej znanych gier hazardowych zaliczamy: automaty do gry (tzw. jednoręki bandyta), ruletka, bingo, a także gry w karty (poker, Black Jack), wyścigi konne, czy wyścigi psów. W ostatnim czasie dużą popularnością cieszą się także internetowe gry hazardowe. W tych grach można korzystać z kart kredytowych. Osoby posiadające "żyłkę hazardzisty", ale mające większe poczucie odpowiedzialności, częściej wikłają się w bezpieczniejsze rodzaje gier jak totolotek, konkursy audiotele czy loterie. Niestety z czasem osoby te mogą całkowicie stracić kontrolę nad swoimi emocjami, zaś chęć zysku i napięcie towarzyszące graniu przeważa nad rozsądkiem. Wtedy ludzie ci zaczynają coraz więcej wydawać na kupony totka i loteryjne losy czy coraz więcej czasu spędzać na rozmowach telefonicznych w związku z częstym korzystaniem z konkursów audiotele. Sygnałem, że hobby czy pasje danej osoby idą w złą stronę są właśnie rachunki na często niebagatelną kwotę lub podliczenie całej wartości "niewielkich" sum pieniędzy wydanych na pojedyncze kupony czy losy.

FAZY HAZARDU

Wyróżnić można cztery fazy powstawania i rozwoju uzależnienia od hazardu:
1. faza zwycięstw - okazjonalne granie, snucie marzeń na temat ogromnych wygranych, gdy dochodzi już do wygranej następuje odczucie silnego pobudzenia, dochodzi do zwiększenia częstotliwości zakładów oraz zwiększenia stawek; dana osoba wierzy w to, że dobra passa zawsze będzie trwać a w momencie zdobycia "wielkiej wygranej" pojawia się chęć jego powtórzenia (bezpodstawny optymizm), człowiek ryzykuje częściej i większe stawki;
2. faza strat - w tej fazie człowiek stawia coraz to większe kwoty narażając się na ogromne straty; osoba zaciąga kredyty i próby odegrania się, w momencie wygrania uzyskane pieniądze przeznaczane są na spłaty pożyczek; hazardzista gra mimo ewidentnych strat związanych z rodziną czy pracą, oszukuje i zaczyna ukrywać swój problem; unika osób od których pożycza pieniądze i cały czas wierzy w to, że niebawem kolejny raz wygra ogromne pieniądze;
3. faza desperacji - izolacja od bliskich i przyjaciół; często kolejnym elementem jest utrata miejsca zatrudnienia, rosnące zobowiązania doprowadzają do paniki; presja pożyczkodawców doprowadza często do wejścia na drogę przestępczą; zadłużenia te powodują stan wyczerpania emocjonalnego, człowiek zaczyna odczuwać poczucie winy, wyrzuty sumienia, bezradność, lek i depresja;
4. faza utraty nadziei - może kończyć się rozpadem związku, człowiek odczuwa poczucie pustki, braku nadziei na poprawę sytuacji, pojawić się mogą myśli i/lub próby samobójcze; w tym miejscu pozostają następujące wyjścia: wejście w inne uzależnienie np. od alkoholu leków, więzienie, śmierć samobójcza lub z ręki pożyczkodawcy albo rozpoczęcie leczenia

Poniżej znajduje się kilka pytań dotyczących stylu grania. Warto przeprowadzić sobie ten test jako próbę autodiagnozy, zastanowienia się nad tym czy moje granie jest jeszcze tylko zabawą czy stało się już problemem i wymaga zwrócenia się o pomoc. Im więcej pytań twierdzących tym większe prawdopodobieństwo rozwoju uzależnienia. Większość osób, które są uzależnione od hazardu odpowiada "tak" na co najmniej siedem pytań.
























Poniżej znajdują się kryteria wg których zdiagnozować można rozwijające się uzależnienie od hazardu. Kryteria te zaproponowane zostały wg klasyfikacji ICD-10 Aby stwierdzić uzależnienie od hazardu należy przyjrzeć się dokładnie okresowi ostatniego roku, w którym stwierdzono obecność minimum trzech objawów z niżej ukazanej listy:





























LECZENIE UZALEŹNIENIA OD HAZARDU



Leczenie patologicznego hazardu wygląda bardzo podobnie jak leczenie uzależnienia od substancji psychoaktywnych. W Naszym Ośrodku osoby, które leczą się w związku z patologicznym hazardem biorą udział w tym samym programie psychoterapii uzależnień z tym, że mają osobne spotkania poświęcone problemom specyficznym dla tego uzależnienia. Szczegółowy program terapeutyczny Ośrodka znajduje się w zakładce program terapii.

Przedstawia on:
- Program Psychoterapii Podstawowej z elementami Terapii Pogłębionej – 6/8 tygodni.